Betaalbare digitale camera's in combinatie met websites zoals flickr en youtube hebben een explosie van visueel materiaal teweeg gebracht. Jan van Gemert onderzocht methodes om computers deze visuele explosie te helpen categoriseren met behulp van praktische en robuuste methodes voor geautomatiseerde visuele scèneherkenning. Hiervoor verbeterde hij de gevestigde algoritmiek, en breidde deze uit. De gangbare methode voor sceneherkenning is het zogeheten 'visuele woordalgoritme'. Dit algoritme neemt een vooraf gedefinieerd prototypealfabet en vervangt elk beeldkenmerk door het best passende prototype. Een histogram van prototypefrequenties in een beeld wordt vervolgens, met behulp van automatisch lerende algoritmes, gebruikt om verschillende scènes te herkennen. Van Gemert bekeek onder meer de grootte en eloquentie van het prototypealfabet: een kleiner alfabet maakt het mogelijk om grotere beeldcollecties te beschrijven. Een verkleining kan worden gerealiseerd door het afstemmen van het alfabet op het beeld domein.